Wie bouwt jouw huis?

Mijn eerste blog gaat over een Bijbeltekst waar de Heere mij al enkele dagen bij bepaalt. Steeds opnieuw brengt Hij mij terug naar deze woorden, zodat ik erop mag kauwen en de rijkdom ervan steeds dieper mag ontdekken. Ik geloof dat zowel deze tekst als wat de Heere mij hierdoor heeft laten zien, prachtig aansluit bij het hart van deze website.

"Door wijsheid wordt een huis gebouwd,
door inzicht wordt het gegrondvest.
Door kennis worden de binnenkamers gevuld
met allerlei kostbare en aangename bezittingen."

— Spreuken 24:3-4 (HSV)

Toen ik deze tekst las, was mijn eerste gedachte:

"Heere, hoe kom ik aan die wijsheid? Mijn huis is een wrak. Welke wijsheid heb ik nodig om mijn huis op te bouwen? Wat wordt hier eigenlijk bedoeld?"

En nog een vraag drong zich aan mij op: Wie is de hoeksteen van het gebouw die alles bijeenhoudt?

Vanmorgen realiseerde ik mij opnieuw hoe vaak ik geneigd ben te kijken naar alles wat er mis is met mijn vleselijke natuur. Herken je dat? Wat zie jij wanneer je eerlijk naar jezelf kijkt en je leven overdenkt?

Maar de Heere zei niet: "Kim, wat een zootje is jouw leven."

Hij vroeg iets anders:

"Kim, wie bouwt jouw huis?"

Blijf jij zelf de verantwoordelijkheid dragen om alle puinstukken weer bijeen te rapen? Blijf jij proberen alles zelf op te lossen? Of richt je je ogen op Mij?

Want met wijsheid wordt hier niet onze eigen wijsheid bedoeld. Het gaat om Zijn wijsheid.

God heeft ons Zijn Zoon gegeven om te herstellen wat gebroken was. Uiteindelijk begint het bouwen van een huis met geloof. Geloven in Hem is ware wijsheid.

Door inzicht wordt het gegrondvest

Een huis dat gegrondvest is, staat stevig. Het waait niet om bij elke storm of elke wind van omstandigheden.

Daarvoor is inzicht nodig.

Ik geloof dat dit inzicht komt door de Heilige Geest. Hij brengt ons alles in herinnering wat we nodig hebben en leidt ons in de waarheid. Wanneer wij Jezus aannemen als onze Redder en Verlosser, ontvangen wij ook Zijn Geest.

De vraag is: geloven we dat werkelijk?

Een groot deel van mijn leven leefde ik alsof alles van mij afhing. Ik geloofde in Jezus, maar mijn leven stond vaak op de automatische piloot. Die piloot stond ingesteld op de stand: "Ik regel het zelf wel."

Ik verlangde naar rust. Ik zocht ernaar. Maar ik vond niet wat ik zocht, omdat ik op de verkeerde plaats zocht.

Mensen waren mijn bron.
De wereld was mijn bron.
Mijn gevoelens waren mijn bron.

Maar Jezus zegt:

"Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven."

— Evangelie naar Mattheüs (11:28)

Langzaam begin ik te begrijpen wat dat betekent.

Niet meer rennen.
Niet meer vliegen.
Niet meer leven alsof ik zelf de redder van gebroken mensen moet zijn.

Maar pas op de plaats maken en mij laten leiden door de Heilige Geest.

Door kennis worden de binnenkamers gevuld

Dan komen we bij het derde deel van de tekst.

"Door kennis worden de binnenkamers gevuld."

Kennis van wat?

Kennis van wie Hij is.
Kennis van Zijn hart.
Kennis van wat Hij voor ons heeft gedaan.
Kennis van wat Hij ons heeft gegeven.

Een stevig huis is nodig voordat de kamers gevuld kunnen worden. Maar wanneer dat fundament er ligt, gebeurt er iets wonderlijks.

God vult de binnenkamers met kostbare en aangename bezittingen.

Niet alleen om uit te delen aan anderen.

Ook voor jou.

Denk eens aan een kasteel. Het behoort toe aan een eigenaar, maar anderen mogen er ook van genieten. Toch ontvangt de eigenaar als eerste de zegen van wat erin aanwezig is.

Zo is het ook met ons.

Wij mogen leren ontvangen van God. Wij mogen genieten van wat Hij geeft.

Persoonlijk vind ik dat nog steeds moeilijk. Ik ben zo gewend geweest om te geven vanuit tekort, dat ontvangen bijna onnatuurlijk voelt.

Maar Zijn Geest onderwijst mij.

Want God wil door mij heen geven aan anderen, maar daarvoor moet ik eerst leren ontvangen van Hem.

Van littekens naar schatten

Mijn binnenkamers waren jarenlang gevuld met littekens.

Pijnplekken.
Herinneringen.
Leugens uit het verleden.

Veel kamers voelden onbewoonbaar.

Maar door Jezus bouwt God een nieuw huis.

Een huis dat stevig staat.
Een huis dat niet omwaait wanneer de storm komt.

En door Zijn erfenis worden die kamers gevuld met kostbare en aangename schatten.

Schatten die voor mij waardevol zijn, maar die ook zichtbaar worden voor anderen.

Ik moet denken aan een ekster die wordt aangetrokken door iets dat glanst.

Wanneer Christus in ons zichtbaar wordt, gaan mensen dat licht opmerken. Niet omdat wij zo bijzonder zijn, maar omdat Zijn heerlijkheid door de scheuren heen schijnt.

Misschien kun je het wel zien als littekens die goud zijn geworden.

Niet verdwenen.

Maar door Gods hand veranderd in iets dat Zijn schoonheid weerspiegelt.